Prachtige camping op 3000m, aam het eind van een vallei. Heerlijk gewandeld. Gisteren overvallen door een zware onweersbui met hagel. Er lag ijs op onze Mirakel die overigens zijn beste tijd gehad heeft. De weg naar het dal was bedekt met grote stenen en grondverschuivingen. Ook de higway hier (We tikken dit bericht in Lon Pine) zat dicht vanwege een overstroming. Morgen naar Las Vegas, we weten nog niet of dat via Death Valley kan. Anders een groot stuk omrijden. Vanmorgen een kerkdienst bezocht, Anglicaans, erg kneuterig. Wel representatief voor een  klein stadje in de USA. Daarna een filmmuseum van hier opgenomen Westerns.

We wassen ons iedere morgen op de camping in een zeer koude beek, in ieder geval met stromend water, en erg opfrissend. Kampvuur voor de tent met hout van Bill en zijn hond Didi. We genieten van het basic campinglive. Kunnen geen bonen in blik meer zien.

Gisteren een ree gezien en wellicht een flits van  een beer aan de andere kant van een waterval. Prachtige bergmeren belopen. Drie watervallen zijn dag en  nacht de verzorgers van onze achtergrondmuziek.

Groeten, B&W

Advertenties

Eeen dag Yosemite Park. Heet. En druk. Slecht geslapen vanwege de airco op de kamer in Oakhurst, maar dankzij het teeshirt van Bouke een heerlijk ontbijt, zelf halen en opeten op de kamer. Het teeshirt: Hippies were right (gescoord voor 3 dollar in de Wallmarkt) is een absolute topper voor het makenb van contact. Hij hoeft zelf niets te doen. Er is zelfs een foto gemaakt van zijn buik. De vrouw in het motel vanmorgen bracht zelfs de twee bakken thee naar onze kamer om even naast het teeshirt te kunnen lopen. Gister na internetten en koffiedrinken een lange rit door de valley tussen de twee bergketens. Veel fruit langs de weg. heerlijke abrikozen en kersen gekocht.

Het park zijn we vanwege de drukte doorgereden met hier en daar eeen korte stop. Vooral het eind was erg mooi. Het motel van vandaag heeft geen zwembad en ook geen airco. Gelukkig zitten we hier hoog en valt de temperatuur mee. We kijken uit op Mono Lake. Morgen verder naar een camping, hoog in de bergen en maandag vandaar via Ded Valley, als dat tenminste kan en mag, naar Las Vegas. We verlangen naar een regenbuitje.

In Las Vegas proberen we weer iets aan ons verhaal toe te voegen.

B & W

Nog even een kort bericht. We zitten weer korte tijd achter de computer in de plaatselijke bieb. De tent ingepakt in de auto, op weg naar Yosemite Park. We zijn benieuwd of we na de koelte hier, in de de erge warmte terecht zullen komen. Wat we hier hjoren is dat zo. De autoradio geeft alleen muziek en zeker geen lokale nieuwsberichten waaronder het weer. Er is op de radio een reeks programma’s te horen die rechtstreeks via sateliet ontvangen worden en overal, zelfs op de eenzaamste plaats in de bergen, te ontvangen zijn.

Gistermiddag nog een bezoek gebracht aan de campus van Stanford University. Geweldig om dat alles te zien.

Ik, Wil, was heel blij dat ik gisteren eindelijk cointact had met het thuisfront. Heerlijk om even Mark zijn stem te horen en later op de PC berichten te lezen. Ik heb vooral veel ah erlebnissen, films, muziek, bij iedr ding dat je hier ziet heb je het gevoel het al eens eerder gezien te hebben. Easy rider, de 60-jarenmuziek (een speciale zender voor ieder tijdvak van 10 jaar,  heerlijk!

De ruimte en de leegte van het land geeft je een gevoel van vrijheid. De mensen zijn ook aardiog en behulpzaaam en ge”interesseerd: Where you guys from? horen we vaak. Verder is alles hier groot, zoals de broodjes, burgers, etc.

De hoogtepunten waren tot nu toe het kamperen samen met de kids, de zeeolifanten die in een baai lagen te vervellen en in zee veel geluid maakten, de tochten over de lonely roads, toch ook Las Vegas. De sport natuurlijk en het prachtige uitzicht vanaf de camping, onze tent, hier. Het deed erg aan Omaha Beach denken. Een fantastisch landschap: California is indeed a dream! Het geluid van de zee nemen we mee.

Groeten, God bless you all!

Time is up. BW

Grote problemen met het vinden van een plaats om te internetten. We hebben nu San Diego achter de rug , afscheid genomen van de kids die op dit moment al wel op de Cookeilanden zitten. Heel leuk gehad met elkaar. De bosbranden hier hebben ons ook problemen gegeven. We waren op highway 1 toen we 45 mijl terug moesten omdat de kustweg bij Big Sur afgesloten was. De temperatuur is hier prima. Eergisteren hebben we de baseballwedstrijd gezien van de S.F Giants tegen de L.A.Dodgers. De Giants wonnen in een spannende strijd. Leuk om het mee te maken. Wat internet betrefty: we hebben nog geen internetcafe gezien en zijn afhankelijk van de bieb waar we maar 15 min. krijgen om wat te schrijven. Bovendien was het een langg weekend vanwege Inde[pendenceday. Van tijd tot tijd leuke contacten. In S.D. was het5r erg warm, hier lekker koel met zeewind. We kijken vanaf ons tentplaatsje naar de oceaan met de grote golven en stevige branding. Morgen verder richting Nat.Park Yosemite. Daarna kamperen aan de oostkant de bergen om maandag naar Las Vegas terug te rijden via Death Valley. We weten niet of we onderweg nog in staat zijn te internetten.  We zien wel. Het rijden hier gaat prima, incl. de tocht naar de Golden Gate Briidge, gisteren. Oook de snel;wegen laten zich goed nemen. Voordat we hier uit de computer gegooid worden, sluiten we af. Hartelijke groeten van Wil en Bouke.

De vlucht naar Las Vegas verliep zeer voorspoedig. Geen douaneproblemen. We moesten zelf een auto uitzoeken e instructie? ho maar. Meteen met de auto, vermoeid, Las Vegas in. Die avond nog een casino bezocht.

Vrijdag.

Boodschappen. Wennen aan de auto. Allerlei spullen voor het kamperen gekocht en die middag de stad weer in. Wil vergokte haar eerste dollar aan allerlei machines. Voor Rutger valt er geld te verdienen met basketballen en daarbij hoge puntenaantallen te scoren. Die avond al een prachtige show meegemaakt: Circe du Soleil bij MGM. Lekker om binnen allerlei dingen te doenm want buiten is het bloedheet.

Zaterdag

Naar het Nationaal Park Zion. Toen we in Springdale aankwamen was net de voetbalwedstrijd tegen Rusland begonnen. Met 6 Nederlanders zaten we in een sportbar te jijken met een groep Amerikanen. Ook hier leeft het, merkten we al in Las vegas. Na de match het park in. Met een shuttle werden we vervoerd naar diverse plekken waar je kon wandelen. Dat hebben we dan ook twee maal gedaan. Langs een riviertje en naar een meertje, wat hoger gelegen. Prima Amerikaans gegeten.

Zondag

Door Zion naar Page, vandaar naar de Grand Canyon. Wil reed  een groot deel van de route. Heerlijke auto, ruim, airco, automaat en cruise control. (Jan Kees heeft ons later uitgelegd hoe we die moesten  gebruiken.) Rond 6 uur waren we op de camping waar Jan Kees en Alie druk bezig waren met het opzetten van de tent en we uitbundig begroet werden door Bo en Julia. Op het gedeelte van de site van Jan Kees zal er ook wel een en ander te lezen zijn over de gezamenlijke ervaringen.

Maandag

Lekker rustig. praten met elkaar en spelen met de kids. Leuk om een streekmuseum te bekijken en te zien hoe men hier zoiets opzet. En een terrasje met een groot glas Budweiser.

Dinsdag

Weer een dag met veel verrassingen. Sedonia met een Statepark rond een snelstromende rivier met een groot aantal badderende mensen als een Duinrell in de natuur. Glijdend over gladde rotsen, kopje onder in diepe gaten. Met Jan Kees nog een 1,5 uuur wandeling gemaakt in de hitte, zonder schaduw in een prachtig rotsgebied. Geweldig alle kleuren. Geweldig de sfeer van het land. We wennen goed aan de warmte. In het begin last van droge ogen door wind en warmte, maar ook daarop stelt het lichaam zich in.

Woensdag

Met Alie een lange trip gemaak naar het woongebied van de Hopi-indianen. Boven op rotsplateaus hadden ze hun huizen. Een grote vlakte rondom. Geen foto’s noch aantekeningen van het verhaal van de gids, die overigens weinig zin had om haar verhaal te vertellen. Wat dat betreft was deze indiaanse geen echte, vriendelijke amerikaan.

Donderdag

Tenten afbreken. Route 66! Wil in de stoel in de beroemde barbershop van Seligman. Leuk de cultuur van toen hier en daar te zien herleven. Noorse motorrijders allemaal op een nieuwe Harley die in een groep de Route 66 van L.A. naar Chicago reden. In Needels een motel met zwembad. Overheerlijk en genieten met de kids.  De route voerde ons die dag door snikhete woestijngebieden en ook door het Westernplaatsje Oatman, met wilde ezels, saloons, en het hotel waar Clark Gable (Gone by the wind) zijn bruidsnacht doorbracht in de 30er jaren.

Vrijdag

Het eindpunt van deze dag, een motel in 29Palms, was een beetje een afknapper. Niet erg schoon. Gelukkig een goed bed, dus lekker geslapen. Het was weer een woestijndag, voor een groot deel langs Route 66. In 29Palms is een enorme basis van de U.S.Marines. Het barst hier dan ook van kappers die gespecialiseerd zijn in Navycut. De weg naar 29Palms was zeer leeg. Allerlei verlaten gebouwen, restaurants en pompstations. Op een kruispunt was nog een pomp open, maar verder alleen automaatdrinken en helaas geen koffie. De pomphouder droeg duidelijk zichtbaar een pistool. Vanwege de eenzaamheid, indianen ander gespuis wat hier verder niets te zoeken heeft behalve wellicht reizigers met panne?

Zaterdag 28/6

Zo slecht als het vorige motel, zo goed is deze. Eentje van een keten. En internet gratis in de plaatselijke bieb. We zitten nu in Palm Springs. Gisteavond hebben we nog een lange tocht gemaakt door het Joshua Tree Nationaal Park. Met een wandeling naar de Hidden Valley en een zonsondergang die de rotsen prachtig kleurde. Vanmorgen begonnen met een duik in het zweembad van het motel (dat maakte weer wat goed) en na tanken vanwege de lange tocht door een woeste streek, door het Nationaal Park  naar Palm Springs. Eeen enorme oase, veel groene grasvelden, water kennelijk in overvloed (van de Coloradoriver?) en in winter vol met pensonadoos. Je merkt dat je al dicht bij Mexico zit. Het Spaans kom je steeds vaker tegen. Wat ons opvalt aan dit land, waarvan je weet dat het groot is, dat ook in kleine zaken alles groot is. Het gas bier (prima), de broodjes gezond, de bakken koffie, maar ook het formaat van de amerikaande buiken.  Morgen weer verder. Wordt vervolgd want onze tijd op de computer is op.

Dag beste lezers van onze reisverhalen,

Overmorgen is het zover. Dan hangen we ergens in de lucht. Tussen Düsseldorff en Atlanta, of misschien al op weg naar Las Vegas. En dan acclimatiseren: aan tijd, aan temperatuur aan vele nieuwe indrukken en wat al niet meer. 2 nachten daar, vervolgens een stop bij Zion National Park en zondag hopen we de kinderen en kleinkinderen in Flagstaff te ontmoeten. De goeie, ouwe Mirakel uit de zak halen en lekker genieten in onze lichtgewicht, katoenen tent. Waar mogelijk zullen we proberen onze reisverhalen op deze site te zetten. Dus, als je tijd en zin hebt, kijk maar eens.

Tot horens,

Bouke en Wil